24 lutego 1885 roku urodził się w Warszawie Stanisław Ignacy Witkiewicz, syn Stanisława Witkiewicza, artysta i filozof, malarz, twórca teorii estetycznych i historiozoficznych, autor powieści i dramatów. W 1917 r. jako carski oficer był świadkiem wybuchu rewolucji w Rosji. Zdaniem Konstantego Puzyny doświadczenie to decydująco wpłynęło na ukształtowanie katastroficznego światopoglądu Witkacego. Nadchodzące społeczeństwo widział jako armię zadowolonych robotów - efekt bezmyślności i wzrostu użycia narkotycznych antidotów stanowiących ucieczkę wobec nierozwiązywalnych sprzeczności XX wieku. Rezygnację z pojmowania bytu ludzkiego w kategoriach metafizycznych wiązał z dostrzegalnym upadkiem religii, filozofii i sztuki. Wiele lat spędził w Zakopanem, które skupiało wówczas barwne grono literackich i artystycznych indywidualności, zyskując sławę stolicy życia kulturalnego II Rzeczypospolitej. Zginął śmiercią samobójczą w okolicy wsi Jeziory na Ukrainie, 18 dni po agresji wojsk hitlerowskich, nazajutrz po wkroczeniu armii sowieckiej do Polski.