"CZARODZIEJSKA GÓRA" uznawana za arcydzieło literatury światowej, pisana z przerwami przez 12 lat, opublikowana w 1924 roku, dwutomowa powieść TOMASZA MANNA (1875-1955). Niemiecki pisarz, jeden z najwybitniejszych prozaików światowych (Nagroda Nobla - 1929 r.: "Buddenbrookowie") wywodził się ze starej mieszczańskiej rodziny. Młodszy brat pisarza Henryka, ojciec Eryki i Elżbiety - pisarek oraz Klausa i Golo - także pisarzy, nazywany przez swoje dzieci Czarodziejem. "Cóż mogę właściwie powiedzieć o tej kiążce i o tym, jak ewentualnie należałoby ją czytać? Na wstępie wysunę zuchwałe żądanie, by czytać ją dwukrotnie." (T. Mann)

Bohater powieści - Hans Castorp - to młody inżynier z Hamburga, który przyjeżdża do sanatorium "Berghof" w Davos w odwiedziny do swego kuzyna Joachima Zimssena. Przybywa na trzy tygodnie - zostaje siedem lat. Z nieporadnego, prostodusznego i naiwnego młodzieńca przeistacza się pod wpływem napotkanych ludzi i przebytych doświadczeń w dojrzałego - emocjonalnie i intelektualnie - człowieka. Odkrywa tajemnice czasu, życia i miłości przeciwstawionej śmierci. "Młody Hans Castorp jest człowiekiem pospolitym, potomkiem hamburskiej rodziny, przeciętnym inżynierem. Lecz pośród gorączkowej hermetyczności CZARODZIEJSKIEJ GÓRY ów pospolity materiał zostaje spotęgowany, co czyni go zdolnym do przeżywania przygód moralnych, intelektualnych i zmysłowych o jakich w świecie, zawsze ironicznie określanym przezeń jako płaski, nigdy by nawet nie zamarzył." (T. Mann)

Zapraszamy do sanatorium "Berghof" prowadzonego przez dr Behrensa i dr Krokowskiego. Poddajcie sie, Państwo, zbawiennemu w dzisiejszych pełnych niepotrzebnego pośpiechu czasach powolnemu rytmowi sanatoryjnemu, zmieniających się pór dnia i roku, atmosferze swoistego marazmu i lenistwa. Razem z innymi pacjentami włączcie się w życie kuracjuszy, dla których podstawową jednostką czasu jest miesiąc - zaznajcie ich zycia codziennego: posiłków, zabiegów zdrowotnych, a także tak miłych sercu odmian - rozrywek (tych mniej lub bardziej zakazanych również), ale i głębokich wzruszeń, smutków, tragedii.

Poznajcie Settembriniego - erudutę, wielbiciela Renesansu i Oświecenia, wolności, cywilizacji i postępu; jego intelektualnego oponenta - Naphtę - Żyda i jezuitę, entuzjastę scholastyki, Średniowiecza, proroka państwa opartego na terrorze; Peeperkorna - piewcę i króla życia, "pijanego Bachusa"; ponętną i tajemniczą Madame Chauchat; prawdziwie odważnego Joachima i wielu innych. Przede wszystkim życzliwie przyjrzyjcie się młodemu Castorpowi, z którego na Waszych oczach zrodzi się nowy człowiek.

"Czym jest życie? Czym - człowiek?

Człowiek sam jest tajemnicą, wszelki zaś humanizm polega na poszanowaniu owej tajemnicy." (T. Mann)

Premiera 23 lutego 2001

Scena Witkacego