"Co zaś do 'wyskoczenia ponad siebie' to kiep jest ten, co do tego nie dąży i gdyby nikt ponad siebie nie wyskakiwał, nie byłoby żadnego rozwoju i postępu na świecie. Chodzi o to, w jaki sposób to się robi. A ponieważ ja tym wyskakiwaniem tylko psuję sobie życiowo wszystko i robię to dalej w ten sam sposób, dowodzi to chyba, że nie robię tego dla głupiej sławy i pieniędzy, tylko z wewnętrznej potrzeby."

Witkacy

"W obojętnych murach krajowego Ciemnogrodu - 'Kassandra w Pacanowie' - pozostał nie zrozumiany, oczekujący potopu, bezsilnie patrząc, jak spełniają się coraz inne jego przewidywania" - pisze Puzyna. Czy więc "obsesja" samotności, głosu wołającego na puszczy? Nie - stwierdzenie faktycznego stanu. Stanu, który nie mógł się nie odkładać pokładami goryczy i żalu. Nie byłby jednak Witkiewiczem, gdyby się poddał. "Lepiej jednak skończyć w pięknym szaleństwie niż w szarej, nudnej banalności i marazmie." Owo "piękne szaleństwo" - to Narkotyki i Niemyte dusze, ostatnia próba dotarcia do społeczeństwa, przed którym tak ongiś w młodości się bronił.

Anna Micińska
Na marginesie Narkotyków i Niemytych dusz.