Zimą 1692 roku w Salem, małej wsi w Nowej Anglii, miała miejsce największa epidemia czarów w historii Ameryki. Wypadki we wsi Salem zaczęły się w domu pastora. 9-letnia córka, Betty Paris i jej 11-letnia kuzynka Abigail Williams spędzały wiele godzin w towarzystwie indiańskiej niewolnicy o imieniu Tituba, która przekazywała im wiadomości dotyczące magicznej tradycji. W rezultacie magiczna wiedza zawładnęła wyobraźnią dorastających dziewcząt. Betty i Abigail wpadały w trans, krzyczały, szlochały, biegały na czworaka i szczekały jak psy. Inne dziewczęta dostawały ataków i zdawały się widzieć upiorne kształty. Ponieważ nie stwierdzono żadnej choroby ciała, wysnuto wniosek, że stan dziewcząt musi być rezultatem czarów. Śledztwo przeniosło się do miejscowego sądu. Do końca procesu powieszono dziewiętnaście kobiet, a mężczyznę odmawiającego zeznań zamęczono na śmierć.

Na kanwie tych wydarzeń w 1953 roku Arthur Miller napisał sztukę zatytułowaną "Czarownice z Salem". Opowieść ta powstała w okresie Zimnej Wojny podczas histerii tropienia czarownic politycznych przez komisję McCarth'ego, przed którą stanął sam Arthur Miller i jest niewątpliwie przypowieścią o strachu i stosunku do niego społeczeństwa

W 1995 roku w Teatrze powstał spektakl pod tym samym tytułem, w którym środek ciężkości z wątku politycznego został przeniesiony na sferę uczuć i namiętności - wielkiej miłości i nienawiści, które wywołały te tragiczne wydarzenia, i poddały próbie mieszkańców Salem.

Premiera 25 listopada 1995

Scena Witkacego